تبلیغات
وبلاگ احادیث - دیدن چه سود ؟ فرمان بردن است مقصود
وبلاگ احادیث
صلی الله علیک یا حضرت شاه ولایت یا امام المتقین یا علی بن ابیطالب علیه السلام
پنجشنبه 2 اردیبهشت 1395 :: نویسنده : محب اهل بیت (ع)

بسم الله الرحمن الرحیم

صفیر هدایت 

سلسله مباحث  معارفی سید محمد ضیاء آبادی

دیدن چه سود ؟ فرمان بردن است مقصود

بسم الله الرحمن الرحیم

بیش از صد آیه‌ی قرآن درباره‌ی امام زمان (علیه السلام)

در مورد حضرت ولیّ عصر(عجّل الله تعالی فرجه الشّریف) به گفته‌ی اهل تحقیق و تتبّع، متجاوز از یكصد آیه از قرآن تفسیر و تأویل شده و علمای بزرگوار شیعه در این باب، كتاب‌ها نوشته و آن آیات را جمع ‌آوری و تنظیم كرده‌اند.آنچه امروز مورد نظر است ارائه‌ی نمونه‌ای از روایاتی است كه درباره‌ی آن حضرت از معصومین(علیهم السلام) رسیده است.در این قسمت هم علمای بزرگوار زحمت‌ها كشیده‌اند و از هر كدام از معصومین(علیهم السلام)از پیامبراكرم…(صلی الله علیه و آله و سلم) تا خود حضرت ولیّ‌عصر(عجّل‌الله‌تعالی فرجه الشّریف) روایاتی را كه در این باب رسیده جمع ‌آوری و تنظیم كرده‌اند.

اشاره به امام زمان (علیه السلام) در خطبه‌ی غدیریه‌ی رسول اكرم …(صلی الله علیه و آله و سلم)

از باب نمونه چند جمله‌ی پرمحتوا از خطبه‌ی غدیریّه‌ی رسول الله اعظم…(صلی الله علیه و آله و سلم)عرض می ‌شود.

روز هجدهم ذیحجّه از سال دهم هجرت، هنگام بازگشت از حجّة الوداع، در میان بیابان سوزان حجاز آن حضرت از طرف خدا مأمور شد در همان نقطه مردم راـ‌كه تقریباً یكصدوبیست هزار نفر بودندـ جمع كرده و امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) را به دستور خدای متعال به خلافت از خود معرّفی نماید.رسول اكرم(صلی الله علیه و آله و سلم)…پس از نصب امام امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) به ولایت و خلافت، سخن از امامت دیگر امامان از فرزندان آن حضرت(علیه السلام)به میان آورد تا رسید به دوازدهمین امام حضرت حجّة بن الحسن المهدی(علیه السلام) و روی آن حضرت تأكید زیادی كرد.از جمله فرمود:

(مَعاشِرَ النّاسِ آمِنِوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ وَ النّورِ الَّذِی اُنزِلَ مَعَهُ)؛

«ای گروههای مردم! به خدا و رسولش و آن نوری كه همراهش نازل شده ایمان بیاورید».

(مَعاشِرَ النّاسِ النُّورُ مِنَ اللهِ عَزَّوَجَلَّ فِیَّ مَسْلُوكٌ)؛

«ای گروههای مردم! آن نور[كه همان نور هدایت و ولایت و امامت است]از جانب خدا در وجود من قرار داده شده است».

(ثُمَّ فِی عَلِیٍّ)؛

«پس [از من] آن نور در وجود علی نهاده شده».

(ثُمَّ فِی النَّسْلِ مِنْهُ)؛

«سپس آن نور در نسل علی تداوم می ‌یابد».

(اِلَی الْقائِمِ الْمَهْدِیِّ الَّذِیِ یَأخُذُ بِحَقِّ اللهِ وَ بِكُلِّ حَقِّ هُوَلَنا)؛

«تا [می ‌رسد] به مهدی،آن كسی كه حقّ خدا را و هر حقّی را كه از آن ماست، می ‌گیرد».

خدا، حقّ عبودیّت بر بندگان خود دارد و رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم)…و امامان(علیهم السلام) حقّ اطاعت بر مردم دارند.ولی قبل از آمدن مهدی(علیه السلام) نه حقّ خدا آنگونه كه لازم است ادا می ‌شود و نه حقّ اولیای خدا! هم اكنون ما كه مسلمان و شیعه و به زعم خود پاسداران صمیمی مكتب توحید و ولایت هستیم، می ‌بینیم كه چگونه هم حقّ خدا در میان ما متروك است و هم حقّ اولیای خدا!تا برسد به سایر امم و مكاتب كه نه آشنایی با حقّ توحید دارند و نه ایمانی به مكتب ولایت؛ و لذا این دو حقّ عظیم، آن روز از عالمیان گرفته می‌ شود و به صاحبانشان تأدیه* می‌ گردد كه حضرت مهدی(عجّل الله تعالی فرجه‌الشّریف) قیام كند.

این سخنان را پیامبراكرم(صلی الله علیه و آله و سلم)… …در سال دهم هجرت گفته و حضرت مهدی (علیه السلام) در سال 255هجرت متولّد شده؛یعنی متجاوز از 240سال،پیش از ولادت مهدی(علیه السلام) ،رسول اكرم(صلی الله علیه و آله و سلم) درباره‌ی ظهور او سخن می ‌گوید آنگونه كه گویی او از مادر متولّد شده و بعد غایب شده و پس از قرن‌ها ظهور كرده و دست به اصلاح عالم گشوده است و اینك جدّ بزرگوارش حالات و شئون او را توصیف می‌كند و می ‌فرماید:

(اَلا اِنَّ خاتَمَ الاَئِمَّةِ مِنّا الْقائِمُ الْمَهدِیُّ)؛

چنان كه قبلاً هم گفته شده كلمه‌ی (اَلا) وقتی به كار می ‌رود كه بخواهند مطلب مهمّی را بیان كنند،ابتدا برای جلب توجّه مخاطب می ‌گویند: توجّه!توجّه!در این جملات چند بار كلمه‌ی (اَلا)تكرار شده.بدانید كه خاتم امامان(علیهم السلام) از ما مهدی (علیه السلام) است و دیگر بعد از او امامی نخواهد بود!

تفسیر آیه‌ی 33 سوره‌ی برائت در زمان ظهور حضرت مهدی(علیه السلام)

(اَلا اِنَّهُ الظّاهِرُ عَلَی الدّینِ كُلِّهِ)؛

«توجّه! كه او همان كسی است كه بر همه ‌ی ادیان پیروز می ‌شود».

اشاره به این آیه‌ی شریفه است:

]هُوَ الَّذِی أرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدیََوَ دِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ[؛[1]

«او[خدا]كسی است كه رسولش را با هدایت و آیین حقّ فرستاده تا او را بر همه‌ ی آیین‌ها غالب گرداند هر چند مشركان را ناپسند آید».

این آیه هنوز تفسیر نشده و تفسیرش زمان ظهور حضرت مهدی (علیه السلام) خواهد بود كه دین مقدّس اسلام، از نظر حكومت بر همه‌ی آیین‌ها غالب می ‌گردد.

(اَلا اِنَّهُ الْمُنْتَقِمُ مِنَ الظّالِمینَ)؛

توجّه كه او انتقام‌ گیرنده از تمام ستمگران است!فعلاً خدا مهلت و مجالی به این بشر مختار داده كه از آن اختیار، سوءاستفاده كرده و طغیان می ‌كند؛ولی روزی منتقم به پا خواهد خاست و از همه‌ی ستمگران انتقام خواهد گرفت.

آنچه خوبان همه دارند او تنها دارد!

(اَلا اِنَّهُ الغَرّافُ مِنْ بَحْرٍ عَمیقٍ)؛

«آگاه ! او جرعه‌ نوش یا نهری پرخروش از اقیانوسی بیكران است».

مظهر علم و حكمت پایان‌ناپذیر خداست:

(اَلا اِنَّهُ وارِثُ كُلِّ عِلْمٍ وَ الْمُحیطُ بِهِ)؛

«او وارث همه‌ی علوم و محیط بر همه‌ی دانش‌هاست».

انبیا و اولیاء(علیهم السلام) همه،مظاهر علم خدایند و او وارث همه‌ی علوم انبیا و اولیا(علیهم السلام) است.آنچه خوبان همه دارند او تنها دارد!

(اَلا وَ اِنَّهُ الْمُخْبِرُ عَنْ رَبِّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ الْمُنَبِّهُ بِاَمْرِ ایمانِهِ)؛

«اوست كه از خدا و صفات كمال خدا اِخبار می‌ كند و بندگان خدا را به امر ایمان خدا توجّه می ‌دهد».

(اَلا اِنَّهُ الْمُفَوَّضُ اِلَیْهِ)؛

«توجّه! كه فرمانروایی عالم امكان به او واگذار شده است».

تدبیر امور عالم انسان از تكوین و تشریع، اختیارش به دست اوست!

(اَلا اِنَّهُ قَدْ بَشَّرَ بِهِ مَنْ سَلَفَ بَیْنَ یَدَیْهِ)؛

«آگاه باشید!كه تمام انبیا و اولیای پیش از او بشارت او و نوید قیام او را داده‌اند».

(اَلا اِنَّهُ الْباقِی حُجَّةً وَ لا حُجَّةَ بَعْدَهُ)؛

«بدانید! كه تنها حجّت باقی اوست و بعد از او حجّتی نخواهد بود»!

(وَ لا حَقَّ اِلاّ مَعَهُ وَ لا نُورَ اِلاّ عِنْدَهُ)؛[2]

«حقّی نیست جز همراه او و نوری نیست جز در نزد او».

این چند جمله به طور انتخاب از خطبه‌ی غدیریّه‌ی رسول اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) …برگزیده شد به عرض رسید.

امام زمان (علیه السلام) در بیان امام امیرالمؤمنین و امام حسن مجتبی (علیهما السلام) ‡ 

از اصبغ بن نباته نقل شده :

 روزی خدمت امام امیرالمؤمنین(علیه السلام) شرفیاب شدم.دیدم متفكّر و غمگین روی زمین نشسته با انگشت خود بر زمین می ‌زند و فكر می ‌كند!سلام كردم و جواب شنیدم.عرض كردم: مولای من! چرا اندوهناكت می ‌بینم؟چرا متفكّر و مهموم* و مغموم* هستی و با انگشت مبارك به زمین می ‌زنی؟مگر علاقمند به این آب و گل شده‌ای؟

فرمود:

(لا وَ اللهِ ما رَغِبْتُ فیها وَ لا فِی الدُّنیا یَوْمَاً قَطُّ)؛

«نه،به خدا قسم من حتّی یك روز هم به دنیا رغبتی نداشته ‌ام»!

(وَ لَكِنِّی فَكَّرْتُ فِی مَوْلُودٍ یَكُونُ مِنْ ظَهْرِی الْحَادِی عَشَرَ مِنْ وُلْدِی هُوَ الْمَهْدِیُّ الَّذِی یَمْلاُ الْأرْضَ عَدْلاً وَ قِسْطاً كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً تَكُونُ لَهُ غَیْبَةٌ وَ حَیْرَةٌ یَضِلُّ فِیهَا أقْوَامٌ وَ یَهْتَدِی فِیهَا آخَرُونَ)؛[3]

«ولی داشتم می ‌اندیشیدم درباره‌ی مولودی كه از نسل من به دنیا خواهد آمد.او یازدهمین فرزند من است و او مهدی است كه زمین را پر از عدل می ‌كند همانگونه كه از ظلم پر شده است و برای او دوران غیبت و حیرتی خواهد شد و در آن دوران، اقوامی گمراه می‌ شوند و اقوام دیگری راه می ‌یابند».

حضرت امام حسن مجتبی(علیه السلام) فرمود:

(اَلتّاسِعُ مِنْ وُلْدِ اَخِی الْحُسَیْن یُطِیلُ اللهُ عُمْرَهُ فِی غَیْبَتِهِ ثُمَّ یُظْهِرُهُ بِقُدْرَتِهِ فِی صُوْرَةٍ شابٍّ دُونَ اَرْبَعینَ سَنَةٍ ذلِكَ لِیُعْلَمَ اَنَّ اللهَ عَلَی كُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ)؛[4]

«نهمین فرزند برادرم حسین (علیه السلام) خداوند در زمان غیبتش عمرش را طولانی می ‌كند و سپس او را به قدرت خود، در صورتِ جوانی كمتر از چهل سال، ظاهر می ‌سازد تا دانسته شود كه خداوند، توانای بر هر چیزی است»!

اكنون متجاوز از 1150سال از عمر شریفش گذشته است!بعد از این هم كسی جز خدا، نمی ‌داند كه چند صد یا چند هزار سال دیگر در حال غیبت خواهد بود!وقتی كه ظاهر می ‌شود، به صورت جوان كمتر از سن چهل سال، دیده می ‌شود و این بدیهی است كه خارق‌العاده‌ است و پذیرش امور خارق‌العاده‌ برای ما پیروان قرآن ـ كه فراوان نشان داده است ـ ساده است و هیچگونه تعجّبی ندارد.قرآن با كمال صراحت طول عمر خارق‌العاده‌‌ی حضرت نوح پیامبر(علیه السلام)را نشان داده كه:

]...فَلَبِثَ فِیهِمْ ألْفَ سَنَةٍ إلاّ خَمْسِینَ عاماً...[؛[5]

نهصدوپنجاه سال، فقط دوران نبوّت قبل از طوفانش بوده است و بنا به گفته ی مورّخان و محدّثان، در سنّ هشتصد سالگی مبعوث به نبوّت گشته و بعد از طوفان نیز پانصد سال عمر كرده و جمعاً بیش از دو هزار سال در دنیا زندگی كرده است كه هنوز عمر شریف حضرت مهدی(علیه السلام) به مدّت عمر حضرت نوح(علیه السلام)نرسیده است .

جمله‌ی حیرت‌انگیز سالار شهیدان درباره‌ی امام زمان (علیه السلام)

از امام سیّدالشّهدا(علیه السلام) نیز درباره‌ی حضرت ولیّ عصر(عجّل الله تعالی فرجه‌الشّریف)جمله‌ای رسیده كه راستی حیرت‌انگیز است!وقتی از آن حضرت سؤال كردند: آیا مهدی قائم،متولّد شده است؟چون مردم از همان زمان پیامبراكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) …كه سخن از مهدی و قیام او را شنیده بودند؛ در هر زمانی از امام آن زمان می ‌پرسیدند:آیا شما هستید آن قائم؟ یا می ‌پرسیدند آیا قائم، متولّد شده است؟و لذا از حضرت امام‌حسین (علیه السلام) هم پرسیدند: آیا قائم متولّد شده است؟ فرمود:

(لا وَ لَوْ اَدْرَكْتُهُ لَخَدَمْتُهُ اَیّامَ حَیاتِی)؛[6]

«نه،هنوز متولّد نشده است؛من اگر زمان او را درك كنم، تمام عمرم، او را خدمت می ‌كنم».

قیام امام زمان (علیه السلام) به ثمر رساننده‌ی رسالت تمام انبیا (علیهم السلام)

عین همین عبارت از حضرت امام صادق (علیه السلام) نیز نقل شده است[7]و این از موقعیّت بسیار با عظمت حضرت مهدی (علیه السلام) حكایت می ‌كند زیرا آن دو امام بزرگوار‌ـ‌حضرت حسین (علیه السلام و حضرت صادق (علیه السلام)ـ هر دو حجّت خدا و ولیّ زمان، در عصر خود، حافظ نظام عالم بوده‌اند و از این جهت فرقی با امام دوازدهم ندارند ولی مع‌الوصف آن هر دو امام فرموده‌اند: اگر ما زمان فرزندمان مهدی را درك بنماییم؛تا زنده‌ایم خدمتگزار او خواهیم بود؛این نشان می ‌دهد كه قیام حضرت مهدی (علیه السلام) به ثمر رساننده‌ی نبوّت و رسالت تمام انبیا و رسولان خدا (علیهم السلام) و احیا كننده‌ی شرایع آنها خواهد بود.به طوری كه اگر قیام و نهضت جهانی آن بقیة الله الاعظم تحقّق پیدا نكند تمام نبوّت‌ها و رسالت‌ها عقیم و عالم انسان به تباهی و پوچی كشیده خواهد شد و نتیجتاً حكمت خدا در خلقت عالم زیر سؤال خواهد رفت و لذا رسول خدا…(صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده است:

(لَوْ لَمْ یَبْقَ مِنَ الدُّنیا اِلاّ یَومٌ واحِدٌ لَطَوَّلَ اللهُ ذلِكَ الْیَومَ حَتّی یَبْعَثَ رَجُلاً مِنْ وُلدِی اِسْمُهُ اِسْمِی)؛

«اگر از عمر دنیا به جز یك روز، باقی نماند، خدا همان روز را طولانی می ‌سازد تا مردی از فرزندان مرا برانگیزد! اسم او اسم من است».

یعنی قیام مهدی (علیه السلام)از مسلّمات عالم است و توجیه كننده‌ی حكمت خلقت است.

نابودی اهل زمین بدون امام زمان (علیه السلام)

از امام صادق (علیه السلام) پرسیدند:

(أ تَبْقَی الْأرْضُ بِغَیْرِ إمَامٍ)؛

«آیا ممكن است زمین بدون امام بماند»؟

(قَالَ لَوْ بَقِیَتِ الْأرْضُ بِغَیْرِ إمَامٍ لَسَاخَتْ)؛[8]

«فرمود: اگر زمین بدون امام بماند، اهلش را در خود فرو می ‌برد»!

در روایت دیگری فرمود:

(لَوْ أنَّ الْإمَامَ رُفِعَ مِنَ الْأرْضِ سَاعَةً لَمَاجَتْ بِأهْلِهَا كَمَا یَمُوجُ الْبَحْرُ بِأهْلِهِ)؛[9]

«اگر امام ساعتی[اندك زمانی یا لحظه‌ای]از روی زمین برداشته شود، زمین اهلش را مضطرب می‌ سازد! آن چنان كه دریا اهلش را در میان امواجش به اضطراب می ‌افكند».

امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) نیز فرموده است:

(اَللّهُمَّ بَلَی لا تَخْلُو الْأرْضُ مِنْ قَائِمٍ لِلّهِ بِحُجَّةٍ إِمَّا ظَاهِراً مَشْهُوراً وَ إِمَّا خَائِفاً مَغمُوراً لِئَلَّا تَبْطُلَ حُجَجُ اللهِ وَ بَیِّنَاتُهُ)؛[10]

«بار خدایا! آری،هرگز روی زمین از كسی كه دین خدا را به حجّت، بر پای دارد تهی نمی ‌ماند خواه آشكار و ظاهر باشد و خواه نا امن و پنهان از دید مردم، تا دلایل حقّ و نشانه‌های روشن او از میان نرود».

امام صادق (علیه السلام) فرموده است:

(اَلْحُجَّةُ قَبْلَ الْخَلْقِ وَ مَعَ الْخَلْقِ وَ بَعْدَ الْخَلْقِ)؛[11]

«حجّت خدا هم قبل از خلق وجود دارد و هم با خلق و هم بعد از خلق»!

تا آخرین روز عالم،زمین از حجّت خدا تهی نمی ‌ماند

البتّه وقتی بنا شد كه وجود حجّت،وسیله‌ی بقای عالم، و حافظ نظام عالم باشد، طبیعی است كه باید قبل و بعد و همراه عالم وجود داشته باشد و لذا می‌بینیم پیش از پیدایش آدمیان،اوّلین موجودی كه پا روی زمین گذاشته است حجّت خدا بوده؛یعنی حضرت آدم ابوالبشر كه حجّت عصر خود بوده است و همچنین در هر عصری حجّتی از پیامبران و امامان (علیهم السلام) بوده است و امروز امام حجّة بن‌الحسن(عجّل‌الله‌ تعالی ‌فرجه ‌الشّریف)حجّت عصر است و با توجّه به مسئله‌ی «رجعت»كه جزء معتقدات ما امامیّه است تا روز انقضای عمر عالم حجّت خدا در روی زمین خواهد بود و آخرین فردی از انسان نیز كه از دنیا می ‌رود، همان حجّت خواهد بود كه:

(الْحُجَّةُ قَبْلَ الْخَلْقِ وَ مَعَ الْخَلْقِ وَ بَعْدَ الْخَلْقِ)؛

در زمان غیبت صغرای امام ـ كه قریب هفتاد سال طول كشید ـ چهارتن از بزرگواران كه شرف نیابت خاصّه‌ی امام (علیه السلام) نصیبشان شد، رابط بین مردم و امام بودند نامه‌هایی از مردم به وسیله‌ی آن نوّاب مكرّم به حضور امام می ‌رسید و جواب می‌آمد.در جواب یكی از آن نامه‌ها كه به وسیله‌ی جناب محمّدبن عثمان نایب دوّم امام شرف صدور یافت با خط مباركشان مرقوم فرموده بودند:

(وَ اَمّا ظُهُورُ الْفَرَجِ فَاِنَّهُ اِلَی اللهِ عَزَّوَجَلَّ و كَذَبَ الوَقّاتُون)؛

چون از امام سؤال می ‌كردند شما كی ظهور می ‌كنید و در زمان غیبت شما تكلیف مردم چیست و...لذا در جواب فرموده‌اند:

«امّا مسئله‌ی ظهور، مربوط به خداوند عزّوجل است[و جز خدا كسی از وقت آن آگاه نمی ‌باشد]تعیین كنندگان وقت، دروغ گفته‌اند».

(وَ اَمّا الْحَوادِثُ الْواقِعَةُ فَارْجِعوا فِیها اِلَی رُواةِ حَدِیثِنا فَاِنَّهُم حُجَّتِی عَلَیْكُم وَ اَنَا حُجَّةُ اللهِ عَلَیْهِم)؛

«و امّا در مورد رویدادها و وقایعی كه در جریان زندگی پیش می‌آید [و احتیاج به دانستن احكام دینی خود پیدا می‌ كنید] در این مواقع به راویان حدیث ما[كه فقهای جامع‌الشّرایط می ‌باشند]رجوع كنید[و از آنها فتوا بگیرید]كه آنها حجّت من بر شما هستند و من حجّت خدا بر آنها».

(وَ اَمّا وَجْهُ الاِنْتِفاع بِی فِی غَیْبَتِی فَكَا لْاِنْتِفاعِ بالشَّمْسِ اِذا غَیَّبَها عَنِ الاَبْصارِ السَّحابُ)؛

«و امّا چگونگی برخورداری عالم از وجود من، در زمان غیبتم مانند برخورداری[زمین و زمینیان]از خورشید در پس پرده‌ی ابر است».

 (فَاَغْلِقُوا اَبْوابَ السُّؤالِ عَمّا لایَعْنِیكُمْ وَ لا تَتَكَلَّفُوا عِلْمَ ما قَدْ كُفِیْتُمْ وَ اَكْثِرُوا الدُّعاءَ بِتَعْجِیلِ الفَرَجِ فَاِنَّ ذلِكَ فَرَجُكُمْ)؛[12]

«پس درهای سؤال و پرسش را در مورد مطالبی كه نافع به حالتان نیست به ببندید[مثلاً سؤال از اینكه چرا غایب شده و كی ظهور می ‌كند،آیا ازدواج كرده و فرزند دار شده یا خیر و...]درباره‌ی آنچه كه دانستن آن را از شما نخواسته‌اند خود را به رنج و تعب نیفكنید؛زیاد دعا به تعجیل فرج كنید كه فرج شما در همین است».

غیبت امام زمان (علیه السلام) تقدیر حكیمانه‌ی خداوند سبحان

و امّا مسئله‌ی دیده شدن امام (علیه السلام) در زمان غیبت كبریََ، ابتدا به این نكته باید توجّه داشت كه بنای خدا بر اساس تقدیر حكیمانه‌اش این است كه امام پیش از فرا رسیدن زمان ظهورش باید غایب باشد آن هم به مدّت بسیار طولانی!یعنی اساساً غیبت طولانی، جزء برنامه‌ی زندگی دوازدهمین امام (علیه السلام) و از شاخص‌های حتمی آن حضرت است!چنان كه در توقیع* شریفشان به آخرین نایب خاصّشان جناب علیّ‌بن‌محمد سیمری یادآور شده‌اند كه:

(فَقَدْ وَقَعَتِ الْغَیْبَةُ التّامَّةُ فَلا ظُهُورَ اِلاّ بَعْدَ اِذْنِ اللهِ تَعالی ذِكْرُهُ وَ ذلِكَ بَعْدَ طُولِ الاَمَدِ وَ قَسْوَةِ الْقُلُوبِ وَ امْتِلاءِ الاَرْضِ جَورَاً)؛

«وقت غیبت تامّ[عمومی و همگانی] فرا رسید، دیگر ظهوری نخواهد بود تا وقتی كه خداوند تعالی اذن صادر كند و آن نیز بعد از گذشت زمانی طولانی و قسیّ گشتن دل‌ ها و پر شدن زمین از جور و ستم خواهد بود».

ولی مع‌الوصف افراد كثیری بر حسب نقل متواتر در طول زمان غیبت، امام را دیده ‌اند و كثرت ناقلان از اصناف مختلف از علما و صلحا در حدّی است كه هر انسانی بر اساس روش عقلانی،یقین به تحقّق آن پیدا می‌ كند.بنابراین ممكن است گفته شود: مقصود از «فلا ظُهُور»در توقیع شریف، ظهور برای اصلاح كلّی عالم است كه واقع نخواهد شد تا زمان خاصّ خودش فرا رسد و همچنین مراد از جمله‌ی پایانی توقیع مبارك كه:

(اَلا فَمَنِ ادَّعَی الْمُشاهَدَةَ...فَهُوَ كَذّابٌ مُفْتَرٍ)؛[13]

«توجه!پس هر كه ادّعای دیدار من كند،بسیار دروغگو و افترابند است».

مراد؛ ادّعای دیدار توأم با اعطای نیابت خاصّه همانند نُوّاب چهارگانه‌ی پیشین باشد.ولی به هر حال چنان كه در گذشته عرض شد، این حقیقت هم مانند بسیاری از حقایق، از آفت افراط و تفریط دور نمانده است!عدّه‌ای اهل تفریط هستند و اصلاً امكان رؤیت امام را در زمان غیبت، انكار می ‌كنند و عدّه‌ی دیگر،اهل افراط هستند و دیدن امام را خیلی ساده و پیش‌ پا افتاده برای همه كس ممكن و بلكه واقع شده می دانند و در این زمینه خواب‌ها نقل می ‌كنند و بلكه كتاب‌ها می ‌نویسند و دستورالعمل‌ها برای دیدن امام می ‌دهند و هر دو گروه، حرفی بی ‌دلیل می‌ زنند!

وظیفه‌ی ما در عصر غیبت امام زمان (علیه السلام)

آنچه وظیفه‌ی ما در زمان غیبت است، اعتقاد عارفانه به امامت او به عنوان امام مُفتَرَض‌الطّاعَة* و اتبّاع و پیروی از تعلیمات انسان‌ ساز او و انتظار فرجش به معنای واقعی، انتظار، و دعا برای تعجیل فرجش و بگوییم:

(اَللّهُمَّ ارْزُقْنا مَعْرِفَتَهُ وَ مَحَبَّتَهُ وَ وَفِّقْنا لِطاعَتِهِ وَ عَجِّل فَرَجَه)؛

آن سعادتمندانی هم كه مشرّف به شرف زیارت امام (علیه السلام) شده‌اند؛ از مسیر تقویََ و تهذیب نفس و ازاله‌ی رذایل* و ایجاد فضایل، حركت كرده‌اند!آن هم نه برای اینكه امام را ببینند؛بلكه فقط برای اینكه خدا را عبادت كنند و راه تقرّب به خدا را بپیمایند و چون در كار خودشان صادق و خالص و مخلص بوده‌اند، مورد لطف و عنایت خاصّ امام قرار گرفته‌اند و چشمشان به دیدار جمال امام (علیه السلام) روشن شده است و در واقع امام (علیه السلام) به سراغشان رفته نه آنها به سراغ امام!



http://www.ahadith.ir/fa/s-z-j/101-s-m-m-z/712-1395-02-02-11-26-33.html




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


درباره وبلاگ

وبلاگ اینترنتی احادیث در آبان ماه سال 1387 کار خود را رسما آغاز کرد ، وبلاگ اینترنتی احادیث وابسته به هیچ گروه یا سازمان و یا شخصیتی نیست و به طور مستقل فعالیت میکند.

هدف از ایجاد این پایگاه جهانی حدیثی ترویج احادیث معصومین (ع) در بین مسلمانان جهان است. سخنان معصومین (ع) زیبا و جذاب است و اگر گفتار و کلام ائمه اطهار (ع) به صورت ساده و روان در منابر و سخنرانی ها و پایگاه های اینترنتی اسلامی به طور مستمر به مردم عرضه شود ، مردم عاشق دین و عمل به دستورات دینی میگردند ، امام رضا (ع) نیز این سخن را در حدیثی بیان میفرمایند : خدا رحمت کند کسی را که این امر ولایت ما را زنده میسازد ، پرسیده شد امر شما چگونه زنده میشود ؟ فرمود علوم و معارف و احادیث ما را فرا گرفته و به دیگران بیاموزد زیرا مردم اگر با زیبایی های سخنان ما آشنا گردند از ما پیروی خواهند نمود. بحارالانوار جلد 2 صفحه 30

ضمناً کپی برداری از محتویات وبلاگ برای ترویج اندیشه های شیعی بلامانع می باشد.

التماس دعا

برای سلامتی و تعجیل در ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف صلوات
( اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد )
مدیر وبلاگ : محب اهل بیت (ع)
صفحات جانبی
برچسبها
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
 احادیث

  بانک سخنرانی های شهید شیخ احمد کافی (ره) پایگاه شهر
حدیث