تبلیغات
وبلاگ احادیث - نزول آیه دویست و هفت سوره بقره در شأن امام امیرالمومنین حضرت علی (علیه السلام)
وبلاگ احادیث
صلی الله علیک یا حضرت شاه ولایت یا امام المتقین یا علی بن ابیطالب علیه السلام

بسم الله الرحمن الرحیم

شب اول ماه ربیع الاول سال سیزدهم بعثت مبدأ هجرت‏ حضرت رسول صلى الله علیه و آله بود از مكه معظمه به مدینه منوره و در آن شب در غار ثور مختفى شد و حضرت امیر علیه السلام جان خود را فداى جان شریف او نمود و در جاى آن حضرت خوابیده از شمشیرهاى قبایل مشركین پروا نكرد و فضل خود و مواساة و برادرى خود را با حضرت رسول صلى الله علیه و آله بر جمیع عالم ظاهر گردانید و آیه كریمه وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ در شانش نازل شد.
روز اول علما گفته اند مستحب است كه براى تشكر نعمت سلامتى رسول خدا و أمیر المؤمنین صلوات الله علیه روزه بدارند
و زیارت آن دو بزرگوار در این روز مناسب است و سید در اقبال براى این روز دعایى نقل فرموده.
و در این روز به قول شیخ و كفعمى حضرت عسكرى علیه السلام وفات كرده و مشهور روز هشتم است و شاید در چنین روز اول مرض آن حضرت بوده
روز هشتم سنه دویست و شصت وفات حضرت امام حسن عسكرى علیه السلام واقع شده‏
و حضرت صاحب الامر صلوات الله علیه به منصب جلیل امامت فائز گردیده مناسب است آن دو بزرگوار را در این روز زیارت كردن
روز نهم روز عید بزرگ و روز عید بقر است‏
و از براى آن شرح بزرگى است كه در جاى خود ذكر شده و روایتى نقل شده كه هر كه در این روز چیزى انفاق كند گناهانش آمرزیده شود) و گفته ‏اند كه مستحب است در این روز اطعام برادران مؤمن و خوشنود گردانیدن ایشان و توسعه دادن در نفقه و پوشیدن جامه‏هاى نو و شكر و عبادت حق تعالى كردن و این روز روز برطرف شدن غمها است و روز بسیار شریفى است و چون روز هشتم ماه وفات امام حسن عسكرى علیه السلام بوده این روز روز اول امامت حضرت صاحب الزمان ارواح العالمین فداه و سبب مزید شرافتش خواهد بود
روز دوازدهم به قول جناب كلینى و مسعودى و مشهور بین عامه ولادت با سعادت حضرت رسول صلى الله علیه و آله است‏
و مستحب است در آن دو ركعت نماز در ركعت اول بعد از حمد سه مرتبه قُلْ یَا أَیُّهَا الْكَافِرُونَ و در دوم سه مرتبه توحید و در این روز نیز آن حضرت به مدینه ورود فرمود و شیخ فرموده كه در مثل چنین روز از سنه صد و سى و دو دولت بنى مروان منقضى شد
روز چهاردهم سنه 64 شصت و چهار یزید بن معاویه به دركات جحیم شتافت‏
و در أخبار الدول است كه یزید به مرض ذات الجنب در حوران از دنیا رفت جنازه ‏اش را به دمشق آوردند و در باب صغیر او را دفن كردند و قبرش اینك مزبله می ‏باشد و سنین عمرش به سى و هفت رسیده بود و خلافتش سه سال و نه ماه طول كشید انتهى
شب هفدهم شب ولادت حضرت خاتم الانبیاء صلى الله علیه و آله و شب بسیار مباركى است‏
و سید نقل كرده كه در مثل چنین شب نیز قبل از هجرت به یك سال معراج آن حضرت بوده
روز هفدهم بنابر مشهور بین علماء امامیه روز ولادت با سعادت حضرت خاتم الانبیاء محمد بن عبد الله صلى الله علیه و آله است‏
و معروف آن است كه ولادت با سعادتش در مكه معظمه در خانه خود آن حضرت واقع شده در روز جمعه در وقت طلوع فجر در عام الفیل در ایام سلطنت انوشیروان عادل و نیز در این روز شریف سنه هشتاد و سه ولادت حضرت امام جعفر صادق علیه السلام واقع شده و باعث مزید فضل و شرافت این روز گردیده بالجملة این روز روز بسیار شریفى است و از براى آن چند عمل است
اول غسل‏
دوم روزه‏
و از براى آن فضیلت بسیار است (و روایت شده كه: هر كه این روز را روزه بدارد ثواب روزه یك سال خدا براى او بنویسد) و این روز یكى از آن چهار روز است كه در تمام سال به فضیلت روزه ممتاز است
سوم زیارت حضرت رسول صلى الله علیه و آله‏
از نزدیك و دور
چهارم زیارت أمیر المؤمنین علیه السلام‏
به همان زیارتى كه حضرت صادق علیه السلام كرده و تعلیم محمد بن مسلم فرموده و بیاید إن شاء الله در باب زیارات
پنجم در وقتى كه روز بلند شود دو ركعت نماز كند
در هر ركعت بعد از حمد ده مرتبه إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ و ده مرتبه توحید بخواند و بعد از سلام در مصلاى خود بنشیند و این دعا بخواند اللَّهُمَّ أَنْتَ حَیٌّ لا تَمُوتُ إلخ و این دعاى مبسوطى است و چون سندش را منتهى به معصوم ندیدم مراعات اختصار را اهم دیدم هر كه طالب است رجوع به زاد المعاد نماید
ششم آنكه مسلمانان این روز را تعظیم بدارند و تصدق و خیرات بنمایند
و مؤمنین را مسرور كنند و به زیارت مشاهد مشرفه روند و سید در اقبال شرحى از لزوم تعظیم این روز ذكر نموده و فرموده كه من یافتم طائفه نصارى و جمعى از مسلمین را كه تعظیم بزرگى از روز ولادت عیسى علیه السلام مى‏نمایند و تعجب كردم كه چگونه مسلمانان قانع شدند كه روز مولود پیغمبرشان كه اعظم از همه پیغمبران است به این مرتبه از تعظیم باشد كه ادون از تعظیم نصارى است مولد عیسى علیه السلام را

{ برگرفته از کتاب شریف مفاتیح الجنان ، مولف : ثقة المحدثین حاج شیخ عباس قمی (ره }
 


لَیلَةُ المَبیت

 سوره البقرة آیه 207 :  وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ 


ترجمه : بعضى از مردم (با ایمان و فداكار، همچون على علیه السلام در" لیلة المبیت" به هنگام خفتن در جایگاه پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم)، جان خود را به خاطر خشنودى خدا می ‏فروشند ؛ و خداوند نسبت به بندگان مهربان است.


شان نزول:
مفسر معروف اهل تسنن" ثعلبى" می ‏گوید : هنگامى كه پیغمبر اسلام تصمیم گرفت مهاجرت كند براى اداى دِینهاى خود و تحویل دادن امانت هایى كه نزد او بود على (علیه السلام) را به جاى خویش قرار داد و شب هنگام كه می ‏خواست به سوى غار" ثَور" برود و مشركان اطراف خانه ی او را براى حمله به او محاصره كرده بودند دستور داد على (علیه السلام) در بستر او بخوابد و پارچه ی سبز رنگى (بُرد حَضرَمى) كه مخصوص خود پیغمبر بود روى خود بكشد در این هنگام خداوند به" جبرئیل" و" میكائیل" وحى فرستاد كه من بین شما برادرى ایجاد كردم و عمر یكى از شما را طولانی ‏تر قرار دادم كدام یك از شما حاضر است ایثار به نفس كند و زندگى دیگرى را بر خود مقدم دارد ؛ هیچ كدام حاضر نشدند. به آنها وحى شد اكنون على (علیه السلام) در بستر پیغمبر خوابیده و آماده شده جان خویش را فداى او سازد به زمین بروید و حافظ و نگهبان او باشید.


هنگامى كه جبرئیل بالاى سر و میكائیل پایین پاى على (علیه السلام) نشسته بودند جبرئیل می ‏گفت:" بَه بَه آفرین بر تو اى على! خداوند بواسطه تو بر فرشتگان مباهات می ‏كند".


در این هنگام آیه ی فوق نازل گردید و به همین دلیل آن شب تاریخى به نام" لَیلَةُ المَبیت " نامیده شده است.


" ابن عباس" می ‏گوید این آیه هنگامى كه پیغمبر از مشركان كناره گرفته بود و با ابوبكر به سوى غار می ‏رفت در باره على (علیه السلام) كه در بستر پیغمبر خوابیده بود نازل شد.
" ابو جعفر اسكافى" می ‏گوید: (همانطور كه" ابن ابى الحدید" در شرح نهج البلاغه جلد 3 صفحه 270 ذكر كرده است) جریان خوابیدن على (علیه السلام) در بستر پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به تواتر ثابت شده و غیر از كسانى كه مسلمان نیستند و افراد سبك مغز آن را انكار نمی ‏كنند در جلد دوم" الغدیر" ذیل آیه مورد بحث (صفحه 48 به بعد) می ‏نویسد:" غزالى" در كتاب" احیاء العلوم" جلد سوم صفحه 238 و" گنجى" در كتاب" كفایة الطالب" صفحه 114 و" صفورى" در" نزهة المجالس" جلد دوم صفحه 209 و ابن" صباغ مالكى" در كتاب" الفصول المهمة" صفحه 33،" سبط ابن جوزى حنفى" در" تذكرة الخواص" صفحه 21" شبلنجى" در" نور الأبصار" صفحه 86 و احمد در" مسند" جلد یك صفحه 348 و" تاریخ طبرى" جلد دوم صفحه 99 تا 101 و" ابن هشام" در" سیرة" جلد دوم صفحه 291 و" حلبى" در" سیره" خود و" تاریخ یعقوبى" جلد دوم صفحه 29 جریان" لَیلَةُ المَبیت" را نقل كرده ‏اند.


 تفسیر

 فداكارى بزرگ در شب تاریخى هجرت‏


گرچه آیه فوق همان طور كه در شأن نزول آن ذكر شد، مربوط به ماجراى هجرت پیغمبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و فداكارى على (علیه السلام) و خوابیدن او در بستر آن حضرت نازل شده، ولى همچون سایر آیات قرآن، مفهوم و محتواى كلى و عمومى دارد. و در واقع نقطه مقابل چیزى است كه در آیات قبل در مورد منافقان وارد شده بود.
می ‏فرماید:" از میان مردم كسانى هستند كه جان خود را در برابر خشنودى خدا می ‏فروشند، و خداوند نسبت به بندگانش مهربان است" (وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ).
آن گروه مردمى خودخواه و خودپسند و لجوج و معاند بودند كه از راه نفاق در بین مردم آبرویى كسب می ‏كردند ، و در ظاهر خود را مؤمن و خیرخواه نشان می ‏دادند، اما كردارشان پرده از روى گفتارشان بر می ‏داشت چرا كه جز فساد در زمین و نابود كردن حرث و نسل كار دیگرى نداشتند.
ولى این گروه تنها با خدا معامله می ‏كنند و هر چه دارند حتى جان خود را به او می ‏فروشند و جز رضا و خشنودى او چیزى خریدار نیستند. و با فداكارى و ایثار آنهاست كه امر دین و دنیا اصلاح و حق زنده و پایدار می ‏شود و زندگى انسان گوارا و درخت اسلام بارور می ‏گردد.


جمله " وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ" كه در حقیقت نقطه مقابل چیزى است كه در آیات قبل درباره منافقان مُفسِد فِى الاَرضِ آمده بود" فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَ لَبِئْسَ الْمِهادُ" ممكن است اشاره به این باشد كه خداوند در عین اینكه بخشنده جان به انسان است همان را خریدارى می ‏كند و بالاترین بها را كه همان خشنودى خویش است به انسان می ‏پردازد.


قابل توجه اینكه فروشنده" انسان" و خریدار خدا و متاع "جان" و بهاى معامله خشنودى ذات پاك اوست. در حالى كه در موارد دیگرى بهاى این گونه معاملات را بهشت جاویدان و نجات از دوزخ ذكر كرده است مثلا می ‏فرماید: إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى‏ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ یُقاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَیَقْتُلُونَ وَ یُقْتَلُونَ،" خدا از مؤمنان جانها و مال هایشان را خریدارى می كند كه بهشت از آنِ آنها باشد، در راه خدا پیكار می ‏كنند می ‏كشند و كشته می ‏شوند" «سوره توبه، آیه 111» و شاید به همین جهت است كه آیه مورد بحث با كلمه" مِن" تبعیضیه (وَ مِنَ النَّاسِ) شروع شده یعنى تنها بعضى از مردم هستند كه قادرند به این كار فوق العاده‏ دست زنند، و تنها بهایى را كه براى ایثار جان طالب باشند، همان خشنودى خدا بوده باشد، ولى در آیه 111 سوره ی توبه كه در بالا آوردیم همه مؤمنان به معامله با خدا، در برابر بهشت جاویدان دعوت شده ‏اند.
این احتمال نیز در تفسیر جمله" وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ" و تناسب آن با آغاز آیه وجود دارد كه می ‏خواهد این حقیقت را روشن سازد كه وجود این چنین افراد وفادار و ایثارگر در میان مردم، از رأفت و مهربانى خدا نسبت به بندگانش سرچشمه گرفته، زیرا اگر چنین انسان هاى از خود گذشته در جوامع انسانى وجود نداشته باشند، اركان دین و اجتماع فرو می ‏ریزد، ولى خداوند مهربان با این دوستان ایثارگر خود، جلو خرابكارى دشمنان را می ‏گیرد.
به هر حال این آیه با توجه به شأن نزولى كه مشروحا گفته شد، یكى از بزرگترین فضایل على (علیه السلام) است كه در اكثر منابع اسلامى آمده، و به قدرى چشمگیر است كه معاویه، به خاطر دشمنى خاصى كه با على (علیه السلام) داشت طبق روایتى چنان از این فضیلت ناراحت بود كه" سَمُرَة بن جُندَب" را با چهارصد هزار درهم تطمیع كرد كه بگوید این آیه در باره عَبدُ الرَّحمن بن مُلجَم، قاتل على (علیه السلام) (طبق حدیث مجعولى) نازل شده، و آن منافق جنایت پیشه نیز چنین كرد، ولى همان طور كه انتظار می ‏رفت حتى یك نفر این حدیث مجعول را نپذیرفت « داستان این معامله را" ابن ابى الحدید" در شرح" نهج البلاغه" جلد 4، صفحه 73 نقل كرده است »

تفسیر نمونه جلد 2 صفحه 77 الی 80


سوره البقرة آیه 207 :  وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ 


ترجمه : بعضى از مردم { با ایمان و فداكار، همچون على علیه السلام در" لیلة المبیت" به هنگام خفتن در جایگاه پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم) } جان خود را به خاطر خشنودى خدا می ‏فروشند ؛ و خداوند نسبت به بندگان مهربان است.

امام سجاد (علیه السلام) : پیرامونِ آیه ی 207 سوره بقره { بعضى از مردم جانِ خود را به خاطر خشنودى خدا می ‏فروشند } فرمود : این آیه در شأنِ حضرت علی (علیه السلام) هنگامی که در( لَیلَةُ المَبیت ) به جایِ پیامبر در بسترِ ایشان خوابید ، نازل شده است. تفسیر برهان جلد 2 صفحه 200

در تفسیر عیّاشی از امام باقر (علیه السلام) روایت آمده که پیرامونِ این آیه فرمود : ( این آیه ی درباره ی علی ابن ابیطالب (علیه السلام) نازل شده که جانش را برایِ خدا و پیامبر فدا نمود ؛ در آن زمان که کفّارِ قریش به دنبالِ پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بودند ، به جایِ ایشان در بستر خوابید. تفسیر برهان جلد 2 صفحه 201

ابن شهر آشوب در کتاب مناقب گفته خداوند این آیه را هنگامی که علی (علیه السلام) در بسترِ پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) خوابید ، در شأنِ ایشان نازل فرمود.و این مطلب را از راویانِ متعددّی نقل نموده که همه متّفق القول برآنند که این آیه درباره ی علی (علیه السلام) ما بین مکّه و مدینه هنگامی که در بسترِ پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) خوابید ، نازل شد.   تفسیر برهان جلد 2 صفحه 202

در تفسیر قمّی در معنیِ آیه وارد شده که منظورِ آیه امیرالمومنین است و معنیِ ( جان خود را می فروشند ) یعنی بذلِ جان می کنند.

در نهج البیان از امام باقر (علیه السلام) و امام صادق (علیه السلام) روایت آمده که این آیه در شأنِ حضرت علی (علیه السلام) آن هنگام که در بسترِ رسول ِ خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) خوابید ، وارد شده است و قصه از این قرار بود که قریش هم قسم شدند تا از هر قبیله یک نفر جمع شده و شبانه به منزلِ پیغمبر ریخته و هر یک از آنها یک ضربت بزنند و پیغمبر را به قتل برسانند و به این ترتیب خون آن حضرت میان قبیله های عرب منتشر شده ، بنی هاشم توانائی انتقام و طلب خون او را نداشته باشند. جبرئیل نازل شد و به پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) خبر داد و دستور داد پسر عمویِ او علی (علیه السلام) به جای او در فراش آن حضرت بخوابد و خود به سویِ مدینه هجرت فرماید. حضرت هم چنین کرد. وقتی جوانان براساس معاهده و قرارِ خود به دنبالِ پیامبر آمدند و به خانه ریختند ، علی (علیه السلام) را بجایِ آن حضرت خفته دیدند که در بسترِ حضرت است. در حالی که نا امید و متضرّر شده بودند برگشتند. و خداوند پیغمبرش را از شر و مکر آنها نجات داد.  تفسیر برهان جلد 2 صفحه 202  الی 203

حکیم بن جبیر می گوید ، علی بن حسین (علیهِمالسلام) فرمود (( نخستین کسی که جانش را با خداوند معامله کرد ، علی (علیه السلام) بود))  تفسیر برهان جلد 2 صفحه 203





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


درباره وبلاگ

وبلاگ اینترنتی احادیث در آبان ماه سال 1387 کار خود را رسما آغاز کرد ، وبلاگ اینترنتی احادیث وابسته به هیچ گروه یا سازمان و یا شخصیتی نیست و به طور مستقل فعالیت میکند.

هدف از ایجاد این پایگاه جهانی حدیثی ترویج احادیث معصومین (ع) در بین مسلمانان جهان است. سخنان معصومین (ع) زیبا و جذاب است و اگر گفتار و کلام ائمه اطهار (ع) به صورت ساده و روان در منابر و سخنرانی ها و پایگاه های اینترنتی اسلامی به طور مستمر به مردم عرضه شود ، مردم عاشق دین و عمل به دستورات دینی میگردند ، امام رضا (ع) نیز این سخن را در حدیثی بیان میفرمایند : خدا رحمت کند کسی را که این امر ولایت ما را زنده میسازد ، پرسیده شد امر شما چگونه زنده میشود ؟ فرمود علوم و معارف و احادیث ما را فرا گرفته و به دیگران بیاموزد زیرا مردم اگر با زیبایی های سخنان ما آشنا گردند از ما پیروی خواهند نمود. بحارالانوار جلد 2 صفحه 30

ضمناً کپی برداری از محتویات وبلاگ برای ترویج اندیشه های شیعی بلامانع می باشد.

التماس دعا

برای سلامتی و تعجیل در ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف صلوات
( اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد )
مدیر وبلاگ : محب اهل بیت (ع)
صفحات جانبی
برچسبها
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
 احادیث

  بانک سخنرانی های شهید شیخ احمد کافی (ره) پایگاه شهر
حدیث