روایت از اباعبدالله ع

امام حسین (ع) : مردی به خدمت امام حسین (ع) رسید و گفت : من شخصی گناهکار هستم که نمی توانم خود را از معصیت نگه دارم ، مرا پند و اندرزی بده ، حضرت حسین (ع) فرمود : پنج کار را انجام مده بعد هر گناهی مایلی بکن : 1.از رزق و روزی خدا نخور هر گناهی مایلی بکن . 2. از ولایت خدا خارج شو هر گناهی می خواهی بکن . 3. جایی را پیدا کن که خدا ترا نبیند هرچه می خواهی بکن . 4 . وقتی ملک الموت برای گرفتن جانت ( قبض روحت ) آمد جلوگیری از او بکن . 5 . وقتی مالک دوزخ تو را داخل جهنم کرد داخل نشو هرگناهی مایلی انجام ده.   بحارالانوار جلد 17 ( جلد 2 صفحه 115 )

یا علمدار کربلا

ارسال حدیث رایگان

ارسال حدیث به ایمیل شما ،  با استفاده از لینک زیر

http://www.ahadith.ir/send-hadith.htm

اطلاعیه !!!

یا سیدالشهدا (ع)

برادران و خوهران گرامی که خود را شیعه امام حسین ع میخوانید

شما را به خون سیدالشهدا قسم میدم ، در این شبهای محرم در این خیابانها دنبال چشم چرانی و شماره دادن و ..... نباشید ، پسر عزیز اگر می بینی در این شبها در خیابانها میری به گناه می افتی و چشمت به دخترها می افتد ، نرو تو رو به خدا نرو ، عزاداری برای امام حسین مستحب است ولی نگاه به ناموس مردم حرام است ، دختر گرامی تو رو به حضرت زینب قسم می دم چه در این شبهای عزیز و چه در آینده خودت را مثل عروسک درست نکن ، جوانان مردم را به گناه نینداز ، می دونی وقتی این جوری بدحجاب و با این لباس های تنگ و این چکمه های زننده در خیابان حاضر می شی خون شهدا را پایمال می کنی ، آیه های قرآن را که درباره حجاب است پایمال می کنی ، به والله قسم امام حسین راضی نیست ، تو خونت بشین ، و این جوری خودت و جوانان را خراب نکن ، می دونی هرجوانی که توی دختر را با این وضع نگاه کند ، شهوتش تحریک میشود و به هزاران گناه و معصیت می افتد ، و تو مقصری ، تو رو به حضرت سیدالشهدا در خانه هایتان بنشینید و جامعه به گند نکشید.

 

احادیث کافی شریف

 

مام صادق (ع) به عباد بن كثیر بصرى در مسجد فرمود : واى بر تو اى عباد ،  از ریا  بپرهیز كه هر كه براى غیر خدا كار كند ، خدا او را به كسى كه برایش كار كرده وا گذارد.  اصول كافى جلد 3 صفحه 400

امام صادق (ع) فرمود : این امر (تشیع و مذهب دارى ) خود را براى خدا قرار دهید نه براى مردم ، زیرا هر کاری که برای خدا باشد ، (او میپذیرد و پاداش میدهد) و هر کاری را که برای مردم ( و ریا کردن ) انجام می دهی ، بسوى خدا بالا نرود (خدا نپذیرد و پاداش ندهد). اصول كافى جلد 3 صفحه 401

امام صادق (ع) فرمود : هرگونه ریائى شرك است ، هر كه براى مردم كار كند، پاداشش به عهده مردم است و هر كه براى خدا كار كند، ثوابش بر خداست .  اصول كافى جلد 3 صفحه 401

محمد بن عرفه گوید : امام رضا علیه السلام فرمود : واى بر تو اى  عرفه ، كار كنید ، نه به منظور ریا و به گوش مردم رسیدن ، زیرا هر كه براى غیر خدا كار كند ، خدا او را به كارش واگذارد واى بر تو، كسى عملى نكند جز آنكه خدا عبائى بر او پوشاند (از جنس همان عملش ) اگر عملش خوب باشد عباى خوب و اگر بد باشد عباى بد.  اصول كافى جلد 3 صفحه 402

احادیث درباره دروغ

مولا علی فرمودند : دروغگویی عیبی رسوا کننده است. ( چون معمولا دروغ بعد از مدتی آشکار میشود و انسان دروغگو در بین مردم رسوا میگردد )   بحارالانوار جلد 66 صفحه 313 حدیث 7

مولا علی (ع) فرمودند : هیچ عاقلی دروغ نمی گوید ، و هیچ مومنی زنا نمی کند. ( انسان عاقل میداند که عاقبت دروغگویی رسوایی و بی اعتمادی و خواری است ، انسان با ایمان هم میداند که زنا عواقب وخیم و غیرقابل بخششی دارد ).  بحارالانوار جلد 66 صفحه 313 حدیث 7

رسول خدا (ص) در خطبه اش فرمود : از بزرگترین گناهان زبان ، دروغگویی است. بحارالانوار جلد 21 صفحه 211  ( مردی خدمت پیامبر (ص) رسید ، عرض کرد نماز نمی خوانم و عمل منافی عفت انجام می دهم ، دروغ هم می گویم ! کدام را اول ترک گویم ؟! پیامبر (ص) فرمود : دروغ را ، و در محضر پیامبر (ص) تعهد کرد که هرگز دروغ نگوید ، هنگامی که خارج شد ، وسوسه های شیطانی برای عمل منافی عفت در دل او پیدا شد ، اما بلافاصله فکر کرد که اگر فردا پیامبر (ص) از او در این باره سوال کند ، اگر بگوید چنین عملی را مرتکب نشده دروغ است و اگر راست بگوید حد بر او جاری میشود ، و همین گونه در رابطه با سایر کارهای خلاف ، این فکر و ترک دروغ ، سرچشمه ترک همه گناهان او گردید. تفسیر نمونه جلد 11 صفحه 413

مولا علی (ع) فرمودند : هیچ بدی و زشتی بدتر از دروغگویی نیست.  بحارالانوار جلد 72 صفحه 259 حدیث 23

حضرت محمد (ص) فرمودند : وای بر کسی که دروغ می گوید تا دیگران را با آن بخنداند ، وای بر او ، وای بر او !  کنزالعمال جلد 3 صفحه 621 حدیث 8215

حضرت محمد (ص) فرمودند : در پی راستی و راستگویی باشید ، اگرچه فکر کنید که مایه هلاکت است ، در صورتیکه راستگویی موجب نجات است و از دروغگویی پرهیز کنید ، اگرچه فکر کنید دروغگویی عامل نجات است ، در صورتیکه آن مایه هلاکت و نابودی است.  نهج الفصاحه صفحه 226 حدیث 1127

حضرت محمد (ص) فرمودند : راستی پیشه کنید که آن دری از درهای بهشت است و از دروغ بپرهیزید ، که آن دری از درهای جهنم است.  کنزالعمال جلد 3 صفحه 346 حدیث 6862

امام حسن عسگری (ع) فرمودند : تمام پلیدیها و زشتیها در خانه ای نهاده شده که کلید آنها دروغگویی است. ( یعنی با دروغگویی در همه پلیدیها به روی انسان باز و زمینه انجام آنها فراهم میشود )  نزهة الناظر و تنبیه الخواطر صفحه 145 حدیث 13

مولا علی (ع) فرمودند : دروغگو با دروغ خودش سه چیز به دست میآورد : 1.خشم الهی بر او 2.اهانت به خودش از طرف مردم 3.سرزنش و نکوهش فرشتگان نسبت به او .  میزان الحکمه جلد 3 صفحه 2678 حدیث 1746

عبید بن زراره گوید از امام صادق (ع) شنیدم که میفرمود : از چیزهای که خدا آنرا مایه رسوایی و زیان دروغگویان قرار داده است ، فراموشی است ( چون دچار فراموشی نسبت به دروغش میشود و رسوا میگردد.پس دروغگو بی حافظه است )  کافی جلد 2 صفحه 341 حدیث 15

رسول خدا (ص) فرمودند : از دروغ بپرهیزید ، زیرا دروغ انسان را به فسق و فجور میکشاند و فسق و فجور هم انسان را روانه آتش جهنم میکند.  جامع الاخبار صفحه 417 حدیث 1157

سخنان حضرت حسین ع

 

از حضرت ابى عبد اللَّه علیه السلام روایت شده كه هر گاه یكى از شما اراده كند هر آنچه را كه از خدا بخواهد باو داده شود امیدش را باید از مردم قطع كند تا بآن برسد هر گاه این مطلب را فهمید از خدا هم چیزى طلب نمی ‏كند مگر اینكه به او داده شود.  ارشاد القلوب جلد 1 صفحه 258

کیفر آنان که حضرت حسین بن علی (ع) را به شهادت رساندند

یعقوب بن سلیمان گوید : شبی با چند تن از یاران گفتگو داشتیم و سخن از شهادت امام حسین (ع) به میان آمد ، یک تن از یاران گفت : هیچ کدام یک از کسانی که در   به شهادت رساندن حسین (ع) شرکت داشتند باقی نماندند جز اینکه به بلایی در فرزندش و یا مال و جانش گرفتار شد ، پیرمردی در آنجا بود سوگند یاد کرد که من در به شهادت رساندن حسین (ع) شرکت کردم و تا کنون هیچ گونه آسیبی ندیده ام که موجب ناراحتی من باشد ، همه یاران بر او خشم گرفتند ناگهان چراغ ما که با روغنی که آنرا نفت می گفتند میسوخت ، دود زد و فتیله اش خراب شد ، پیرمرد برخاست که آنرا درست کند ، آتش به انگشت وی سرایت کرد ، خواست خاموش کند آتش ریشش را فراگرفت ، بیرون دوید که آتش را با آب خاموش کند و خود را در رودخانه انداخت ، آتش بالای سر او شعله ور بود ، هرگاه که سر از آب بیرون میکرد ، آتش به طرف او شعله ور میشد و او را میسوزاند و هلاک شد ( خدا او را لعنت کند )  ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 489

عیص بن قاسم گوید : در محضر حضرت امام صادق (ع) سخن از قاتل حسین (ع) به میان آمد ، یک تن از اصحاب حضرت گفت : خوش میداشتم خداوند از قاتل او در همین دنیا انتقام می کشید ، امام (ع) فرمود : گویا تو عذاب الهی را برای او کم میدانی ، مجازات و عذاب و شکنجه ها که برای او آماده کرده است به مراتب سخت تر و گرانتر خواهد بود.  ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 483

در روایات آمده است که هیچ یک از آن ملاعین که در صحرای کربلا حاضر شده بودند نبود مگر اینکه به بلا و عقوبتی گرفتار شدند و باعث عبرت دیگران گردیدند و به رسوایی هرچه تمام تر به جهنم واصل شدند ، و مشهور است که عمر سعد علیه اللعنة و العذاب چندین مدت پیش از واقعه کربلا هرگاه به مسجد وارد می شد ، هرکه او را می دید بی اختیار می گفت (( هذا قاتل حسین بن علی (ع) )) یعنی این ملعون کشنده حضرت حسین بن علی (ع) است ، تا آنکه روزی به خدمت امام حسین بن علی (ع) آمد و گفت این احمقان گمان میکنند که من قاتل تو خواهم بود ، آنحضرت (ع) تبسمی نمود و فرمود آنهایی که این سخن را می گویند احمق نیستند ، بلکه کلمه حقی است که بر زبان ایشان جاری میگردد ولیکن تو به یقین بدان ای عمر که بعد از من یکبار شکم را از گندم عراق سیر نخواهی کرد ، و زندگانی تو بعد از من نخواهد بود ، مگر اندکی. و آخر چنان شد که آنحضرت خبر داده بود ، به اندک فرصتی مختار آمد و هریک از آن ملاعین خصوصا عمر سعد را به زجری به جهنم فرستاد که بیشتر از آن زجر نبود و به همان وجهی که حق تعالی انتقام واقعه یحیی بن زکریا را از طایفه بنی اسرائیل کشیده بود ، در این امت از این ملاعین کشید.  حدیقة الشیعه صفحه 506

یا سیدالشهدا ع

رسول اکرم (ص) فرمودند: ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاة

 امام حسین (ع) چراغ هدایت و کشتی نجات است ، چراغ هدایت گفتار ایشان و کشتی نجات ، مجالسی است که در آن دستورات الهی و سنت رسول اکرم(ص) بیان می شود .

زمانی که امام حسین (ع) به سمت کربلا حرکت کردند 4 هزار نفر همراهشان بودند، ذره ذره كم شدند تا شب عاشورا ؛ امام (ع) فرمودند: فردا هر كه اینجا بماند كشته می شود، حتی خود من.

اکنون بیعتم را از شما برداشتم، سرم را پایین می اندازم و می گویم چراغ ها را هم خاموش كنند، هر که می خواهد برود ، یك عده آن قدر احمق بودندکه كفش هایشان را پایشان نمی كردند تا مبادا امام حسین (ع) صدای پایشان را بشنود و بفهمد.

 همه آنها رفتند و تنها 40 نفر ماندند. وقتی چراغ را روشن کردند امام حسین (ع) فرمودند: چرا شما نرفتید؟

گفتند كجا برویم؟ اگر ما هزار بار بمیریم و زنده شویم باز جانمان را فدای شما می كنیم. اینها کسانی بودند که راست می گفتند و برای خدا  و یاری دین و امام زمانشان آمده بودند .

تمام جریان عاشورا 2 ساعت بود. از 10 صبح تا 12 ظهر، اما آنها كه در این دو ساعت خوب تصمیم گرفتند و خوب فهمیدند، هزاران سال دیگر آقا و در بهشت اند، و مردم به آنها درود می فرستند، و آنها كه تصمیم بد گرفتند در دو دنیا به بدترین وجه افتادند و در جهنم اند.

  امام حسین (ع) می فرمایند:آیا کسی هست من غریب را یاری کند؟

چگونه امام خویش را یاری کنیم؟

آن روز که امام حسین (ع) این جمله را فرمودند ، بخاطر این نبود که کسی از طرف دشمن به ایشان ملحق شود یا اینکه امروز یک عده این جمله را  بخوانند و مردم گریه کنند، نه اینطور نیست ، بلکه امام حسین(ع) که خود مظهر حق و عدالت است می فرماید: آیا کسی هست حق را که غریب شده یاری کند؟

کسی که احکام خدا را یاد می گیرد و عمل می کند و به دیگران هم یاد   می دهد گویی امام حسین (ع) را که همان حق است یاری می کند .

ما در عصر رسول الله(ص) نبودیم که ببینیم طرفدار رسول الله(ص) هستیم یا ابو سفیان ، در عصر مولا علی(ع) هم نبودیم که ببینیم طرفدار علی (ع) هستیم یا معاویه ، در زمان امام حسین (ع) هم نبودیم که ببینیم طرفدار امام حسین (ع) هستیم یا یزید. امروز امتحان ما قرآن و سنت است ، اگر مطیع قرآن و سنت باشیم و بکار ببندیم ، قطعاً آنروزها نیز خدا و امام زمانمان را یاری می کردیم وگرنه از آنهاییکه امروزه مورد لعن و نفرین مردم هستند بدتریم؛ چون آنروز اسلام  60 سال بیشتر نداشت ولی امروز اسلام 1429 سال دارد در ثانی مردم آنروز اکثراً بیسواد و بیابان گرد بودند ولی امروزه مردم هم باسوادند و هم دانا.

 اگر امام حسین (ع) حرکت نمی کردند و جان خود و زن و فرزندان و رفقا را فدا نمی کرد امروز اثری از اسلام نمی ماند.

امام حسین (ع) برای چه چیزی قیام کردند؟

- من برای اصلاح امور مردم حركت كردم. (نه برای دنیا)

- من برای یاری دین جدم حركت كردم. (روز عاشورا یاران حضرت (ع) 72 نفربودند و آنها 30 هزار نفر. حضرت (ع) فرمودند من حاضر نیستم كسی بدهكار باشد، دِینی به گردنش باشد ، بماند و برای من بجنگد)

- من برای باقی ماندن دین خدا قیام كردم. (برای همین  بود كه زن و بچه را همراه خود آورده بود. اگر برای ریاست باشد اول جنگ می كنند بعد كه پیروز شدند زن و بچه را می آورند در كاخ ریاست .)

- من برای امر به معروف و نهی از منكر قیام كردم.

- من برای بر پا داشتن نماز قیام كردم. (روز عاشورا چند نفر زخمی و چند نفر كشته شدند، اما همان روز عاشورا نمازشان را خواندند.)

امام حسین(ع)زمانی حرکت کردندکه مردم نماز میخواندند ، مکه میر فتند  حتی در روز عاشورا دشمن در طرف مقابل نماز جماعت می خواند.

پس چرا امام (ع) فرمودند که من برای برپایی نماز قیام کردم؟ آیا نماز خواندن با برپاداشتن نماز فرق می کند ؟! بله قطعاً نماز خواندن با برپاداشتن نماز فرق می کند .کسانیکه در کربلا  برای جنگ با امام حسین(ع) آمده بودند فقط نماز می خواندند ، دین را نفهمیده بودند.

  چرا امام علی (ع) می فرمایند :بشنو و بفهم و باور کن و آنگاه بکار ببند ؟ برای اینکه قبل از ما خیلی از مردم 23 سال با رسول الله(ص) بودند ، پشت سر ایشان نماز می خواندند و مکه هم رفتند ولی 70 روز پس از وفات ایشان دختر ایشان را شهید و مولا علی (ع) را خانه نشین کردند و ضد دین شدند و در روز عاشورا به جنگ فرزند ایشان آمدند ، علت این بود که به حرفها گوش نمی دادند یا اگر می شنیدند نمی فهمیدند و اگر می فهمیدند باور نمی کردند وقتی هم باور می کردند عمل نمی کردند.

بین ایمان و اسلام چه فرق است؟

از امام صادق (ع) پرسیدند بین ایمان و اسلام چه فرق است؟ آقا تا سه بار جواب ندادند، سپس فرمودند:

اسلام همین مسئله ظاهری است كه انجام می دهید، (نماز ،روزه و ...) اما ایمان تسلیم خدا و رسول الله (ص) و مولا علی (ع) بودن و اطاعت اوامر آنها می باشد.

ما باید به دنبال درک و فهم برویم ، چرا که  امام صادق (ع) می فرمایند: کسیکه به دنبال یادگیری احکام واخلاق می رود از خانه که حرکت می کند خدا و ملائکه ، انبیا و شهدا  و حتی ماهی های دریا  او را دعا می کنند  تا به خانه اش برگردد و اگر یک ساعت برای یادگیری علوم دینی در این مجالس بنشیند ثواب صد هزار رکعت نماز مستحبی برایش می نویسند ، ثواب صد هزار سبحان الله و ثواب صد هزار اسب که در راه خدا زین کند و برای جهاد  بفرستد.

مَثَل مردمی که فقط حروف قرآن را گرفته اند و با اخلاق و احكامش كاری ندارند مَثَل آن پیرزنی است كه در  قرآن آمده ،  از صبح تا ظهر می بافت و بعد از ظهر پاره می كرد.(یعنی کسیکه نماز می خواند، روزه می گیرد ، ولی دروغ و شراب و غیبت هم در كارش هست.)و در جای دیگر می فرماید: مَثَل كارهای بی قرآن و عمل بی احكام شما مَثَل خاكستری است كه در مسیر باد شدید قرار بگیرد،در نتیجه چیزی از آن باقی نمی ماند.

ظهر عاشورا تمام دشمنان دین و امام حسین (ع) با حربه ای در مقابل حضرت صف آرایی کرده بودند ، حتی چهار هزار نفر پیرمرد که حربه ای در دست نداشتند ، عصا به دست آمده بودند که امام حسین(ع) را برای ثواب بکشند.

آیا دین اسلام فقط دین گریه و خنده است؟

آنهایی که در مجالسشان احکام و اخلاقیات گفته نمی شود و همه اش دَم از گریه می زنند به خدا و امام حسین(ع) و بچه هایش خیانت می کنند.

خدای عظیم الشأن 124هزار پیغمبر و امامان (ع) را فرستاده است که ما در دین دانا باشیم. در بهشت هم انسان دانا را راه می دهند.

آقا رسول الله (ص) می فرماید دو گروه كمر مرا می شكنند: 1- كسانی که دارای درك و معرفت اند اما عمل نمی كنند. 2- آنهایی كه نمی دانند و    می خواهند دینداری كنند.

دختر امام حسین (ع) روز عاشورا یك گوشه نشسته بود، كسی آمد و داشت خلخال(نوعی زینت زنانه است) از پایش در می آورد و گریه هم می كرد. یكی پرسید: چرا برایش گریه می كنی؟ گفت: ببین به سر بچه های رسول الله (ص) چه آوردند؟ گفت: پس چرا داری این كار را می كنی؟ گفت: من در نیاورم یكی دیگر در می آورد. یعنی بدانیم که:

خدا بنده احمق نمی خواهد، رسول الله (ص) امت احمق نمی خواهد. وجود مبارك مهدی آل محمد (ص) احمق نمی خواهد ، می گوید احمق آبروریز دین است.

آنهایی كه در محرم مجالسشان فقط سینه زدن و گریه کردن است و با گفتار اهل بیت(ع) کاری ندارند پس از گذشت این مجالس همانی هستند که قبل از محرم بوده اند و یك مثقال به دركشان اضافه نشده است.

اگر معرفت بود و چشم ما به اندازۀ بال مگس تر شد خدا تمام گناهان را  می ریزد. اگر معرفت نبود كیلو كیلو هم  که گریه كنیم ارزشی ندارد.

آیا سیاه پوشیدن ، سینه زدن و زنجیرزدن واجب است ؟

آیا سینه زدن ، سیاه  پوشیدن ، زنجیر زدن و سر و صدا کردن  باید های دینی ماست  یا دستورات الهی  که خدا و رسول خدا (ص) از ما خواسته اند وامام ها (ع)بخاطر ش شهید شدند ؛ باید های دینی ماست .

امام علی(ع) می فرمایند: اگر می توانی از خانه ات بیرون نروی همان كن، چون اگر از خانه بیرون رفتی ، باید دروغ نگویی، باید غیبت نكنی و گوش هم نكنی، باید ظاهر سازی نكنی، دروغ نگویی، باید تهمت نزنی، باید با خلاف دیگران موافقت نكنی، باید مردم آزاری با چشم و زبان و دست و پایت نكنی.  باید تكبر در زندگی نكنی. باید به نماز اهمیت بدهی ، باید موافقت با اشخاص بد نكنی. باید روزۀ صحیح بگیری ،  باید با چشم و زبانت مردم را اذیت نكنی. باید حسادت نكنی ، باید امر به معروف و نهی از منكر كنی. دورو و دورنگ نباشی.

چون خانۀ مومن معبد اوست، در آن می تواند چشم خود و زبان خود و شكم و فرج خود را نگه دارد و حفظ كند.

باید های اصلی اینها هستند که کمتر مردم به آنها اهمیت میدهند .

امام صادق (ع) می فرمایند: سیاه نپوشید كه حزن آور است، مگر سه روز و سیاه نپوشید كه لباس فرعون هاست.

1- ما دور هم جمع می شویم به خاطر اینكه تایید كنیم آن روز كه امام حسین (ع) حركت كردند کارشان صددرصد خدایی و الهی بود.

2- مشكی می پوشیم كه بگوییم حسین جان ما با مصیبت تو همیشه شریكیم ،و با تو هم غمیم چون كارت خدایی بود.

3- و به دنیا اعلام كنیم كه مردم آن روز به خاطر نرفتن دنبال احکام و اخلاق اسلامی بدترین مردم بودند و اگر امام حسین(ع) حرکت نمی کرد و جان خود و رفقایش را فدا نمی کرد امروز اثری از اسلام و انسانیت نبود.

امام حسین (ع) می فرمایند : مردم بنده دنیایند و دین بر سر زبانهای آنها آویزان است ، آن را می چرخانند بر محور زندگی خود، وقتی به وسیله بلا آزمایش شوند دینداران کم خواهند بود.

http://ahadith.ir/emam_hossein_a.htm

یا سیدالشهداء ع

امام حسین (ع) : ای پسر آدم همانا تو مانند روزگاری ، هر روزی که بر تو بگذرد قسمتی از عمرت کاسته و کم میگردد.  ارشاد القلوب جلد 1 صفحه 98

امام حسین (ع) در حال رفتن به کربلا فرمود : این دنیا تغییر کرده و منفور شده است ، خوبیهایش رفته ، و باقی نمانده از دنیا مگر ته مانده ای همچون کاسه ای که در ته آن مختصری بماند.مختصر زندگی بی ارزشی همچون چراگاه خطرناک ، مگر شما مشاهده نمی کنید که به حق عمل نمی کنند و از باطل گریزان نیستند ، باید مومن دل به دیدار پروردگار خود ببندد در حالی که طالب حق است.من مرگ را جز حیات و زندگی نمی بینم و زنده ماندن با ستمگران را جز بدبختی ، مردم بنده دنیایند و دین بر سر زبانهای آنها آویزان است  آن را می چرخانند بر محور زندگی خود ، وقتی به وسیله بلا آزمایش شدند دین داران کم خواهند بود ( دین لقلقه زبانشان است و در مواقع آزمایش الهی دین ندارند ).  بحارالانوار جلد 17 ( جلد 2 صفحه 109 )

امام حسین (ع) : مردی به خدمت امام حسین (ع) رسید و گفت : من شخصی گناهکار هستم که نمی توانم خود را از معصیت نگه دارم ، مرا پند و اندرزی بده ، حضرت حسین (ع) فرمود : پنج کار را انجام مده بعد هر گناهی مایلی بکن : 1.از رزق و روزی خدا نخور هر گناهی مایلی بکن . 2. از ولایت خدا خارج شو هر گناهی می خواهی بکن . 3. جایی را پیدا کن که خدا ترا نبیند هرچه می خواهی بکن . 4 . وقتی ملک الموت برای گرفتن جانت ( قبض روحت ) آمد جلوگیری از او بکن . 5 . وقتی مالک دوزخ تو را داخل جهنم کرد داخل نشو هرگناهی مایلی انجام ده.   بحارالانوار جلد 17 ( جلد 2 صفحه 115 )

حضرت ابى عبداللَّه علیه السّلام فرمود : هر كس زبانش راستگو باشد كردارش پاكیزه باشد و هر كس نیت خیر داشته باشد روزیش فراوان گردد و هر كس با زن و بچه ‏اش خوشرفتار باشد عمرش دراز شود.   ارشاد القلوب جلد 1  صفحه 323

http://ahadith.ir/emam_hossein.htm

http://ahadith.ir/emam_hossein_a.htm